Briska Anouk, Anouk en Brenda

Kennel

van

Stavast

Kortharige Hollandse Herders



Heemskerk

Peter en Simone Butter
Tel: 0251-820057 of +31(0)643793802

E: info@kennelvanstavast.nl

Over het ras

De Kennel van Stavast fokt rastypische kortharige Hollandse herders. De Hollandse herder is een middelgrote, middelzware, flink gespierde hond, met een krachtige, evenredige bouw, een intelligente uitdrukking en een levendig temperament. Hij is aanhankelijk, gehoorzaam, volgzaam, paraat, zeer trouw en betrouwbaar en eist weinig. Deze actieve, steeds oplettende hond heeft veel uithoudingsvermogen en beschikt over de aard van een echte herdershond. Op basis van de beharing worden drie variëteiten onderscheiden: korthaar, langhaar en ruwhaar. De toegestane kleuren bij de korthaar zijn goud- en zilvergestroomd. De lichaamslengte is langer dan de schofthoogte, de verhouding ongeveer als 10 tot 9. De schofthoogte van reuen ligt tussen 57 tot 62 cm. De schofthoogte van teven ligt tussen 55 tot 60 cm. De Hollandse herder is een gezond ras met weinig erfelijke afwijkingen, HD is uitzonderlijk. Zij kunnen een hoge leeftijd behalen, 14 jaar is geen uitzondering. Het bestand in Nederland wordt geschat op ongeveer 2.000 kortharen, 1.000 langharen en 750 ruwharen.

De Hollandse herder is intelligent en heeft nieuwe commando’s snel door. Het is een hond die gevoelig is voor stemmingen van de baas. Hij kan slecht tegen een harde aanpak, maar dit is ook zelden nodig. Een positieve manier van trainen zal bij de Hollandse herder het beste werken. Gevoelig wil niet zeggen kleinzerig, dat kon hij zich in zijn vroegere werk ook niet permitteren. Een Hollander is een fijne hond om te hebben, maar men moet wel wat met hem gaan doen gezien zijn actieve aard. Dagelijks flink wat beweging en het liefst samen trainen. In huis is hij rustig maar wel een echte herder natuurlijk, oplettend en graag in de buurt van de baas.   De Hollandse herdershond is een authentiek, oer-Hollands ras. Vroeger had men op het platteland van Nederland bij de herders en boeren een veelzijdige hond nodig. Een manusje van alles, aangepast aan karige bestaan van die tijd. Uit die generatie is uiteindelijk ons ras "De Hollandse Herdershond" ontstaan.

De Hollandse herdershond behoort tot de hoedende herdershonden. Hij loopt hoofdzakelijk naast de schapen en niet erachter (drijven), zodat de schapen in alle rust kunnen grazen. Dag in dag uit was hij met de herder op stap, hij werkte samen met zijn baas, veelal zonder commando's nodig te hebben. Verder bewaakte hij huis en erf en 's nachts ging hij vaak nog mee als stropersmaat. Het hoeden zit ook nu nog in de genen. Herders hebben eeuwenlang honden voor de fokkerij geselecteerd die bij de kudde respect afdwongen zonder de dieren te verwonden. Het is daarom begrijpelijk dat een hondenras van een dergelijke oorsprong over het algemeen een hoge bijtdrempel heeft.

De Hollandse herdershond is niet zo'n bekende hond en is dat nooit geweest, hoewel op landschapsschilderijen, gravures en (foto)prentbriefkaarten uit de 19de en 20ste eeuw duidelijk herkenbare Hollandse herdershonden te zien zijn. In vergelijking met andere herdershondenrassen is de Hollandse herder een zeldzame verschijning. Modegrillen en commercie hebben nooit greep gekregen op de fokkerij, waardoor de van nature aanwezige kwaliteiten bewaard zijn gebleven.